Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Ἀπό e- mail πού μου ἐστάλη

Φίλη, φίλε χαίρε,

τα δυο παρακάτω κείμενα αφορούν κριτική στο θρησκευτικό φαινόμενο και τον χριστιανισμό από δύο Έλληνες καθηγητές Μαθηματικών σε αμερικάνικα πανεπιστήμια.

Το πρώτο αφορά μια μελέτη-βιβλίο για το χριστιανικό φαινόμενο του κ. Νεοκλή Ρούσσου ( Iroussos@gw.hamline.edu ) καθηγητή Μαθηματικών στο πανεπιστήμιο Hamline της πολιτείας Minnesota. Από την εξαιρετική ιστοσελίδα του, http://www.roussos.hellasforever.gr/ μπορείς να κατεβάσεις ολόκληρο το βιβλίο μελέτη του για το χριστιανικό φαινόμενο αλλά και να διαβάσεις πολλά ενδιαφέροντα κείμενα. Το βιβλίο του κρίθηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρον και έχει αναρτηθεί και σε πολλές άλλες ιστοσελίδες.

Το δεύτερο κείμενο του κ. Μιχάλη Αριστείδου (aristidou75@yahoo.com) Καθηγητή Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο Barry Miami της πολιτείας Φλόριντα, αφορά την επιστημονική ανάλυση της πλήρους αντίθεσης του επιστημονικού ορθολογισμού και της κάθε είδους θρησκείας.

Είναι αναρτημένο στην εξαιρετική ιστοσελίδα http://freeinquiry.gr/webfiles/pro.php?id=912 του διαδικτυακού περιοδικού ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ .

Θέλω να ελπίζω ότι έχω την κατανόησή σου, με τα μηνύματα που κατά καιρούς σου στέλνω αν και πιθανότατα δεν γνωριζόμαστε προσωπικά. Το κάνω γιατί πιστεύω ότι στην κοινωνία και πολύ περισσότερο στην δημοκρατική κοινωνία, όλοι έχουν δικαίωμα αλλά κυρίως ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ, όταν κατά την γνώμη τους κάτι αφορά το ΚΟΙΝΟ συμφέρον, να απευθύνονται στους άλλους, ακόμη και σε όλους τους άλλους. Αυτό πιστεύω ότι ήταν κυρίως η αιτία που στα χρόνια της Ελληνοκλασσικής εποχής δημιούργησε, για πρώτη φορά στο πλανήτη, αυτόν τον πολιτισμό, τον ΕΛΛΗΝΟΚΛΑΣΣΙΚΟ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ, στην πολιτική, την επιστήμη και σε όσους τομείς υπηρετούν πραγματικά το κοινό συμφέρον και όχι μόνο θαυμάζεται από ολόκληρο τον κόσμο αλλά και έχει με τον ένα ή το άλλο τρόπο, λίγο ή πολύ ενσωματωθεί στον πολιτισμό και στους θεσμούς σε κάθε χώρα. Η μεγάλη πνευματική κρίση της ανθρωπότητας εμφανίστηκε όταν οι λαοί της περιοχής μας εξαναγκάστηκαν ή ανέχτηκαν να απομακρυνθούν από την άμεση δημοκρατία της Ελληνοκλασσικής εποχής, και άρχισε να ξεπερνιέται όταν επανεμφανίζεται ο δημοκρατικός διάλογος με την αναγέννηση .

Αντίθετα ο πολίτης ο αδιάφορος για τα κοινά δεν θεωρούνταν την Ελληνοκλασσική εποχή πρότυπο προς μίμηση. Απόηχος αυτής της αντιμετώπισης του "ιδιώτη" στην αρχαιότητα είναι και η ερμηνεία που παρέμεινε στα αγγλικά της ελληνικής προέλευσης λέξης idiot= βλάκας.

Αν παρ'ελπίδα σε ενοχλούν για οποιονδήποτε λόγο, τα μηνύματα, ζητώ συγνώμη, και αν στείλεις ένα μήνυμα περιλαμβάνοντας τουλάχιστον στο ΘΕΜΑ του μηνύματος το "ΔΙΑΓΡΑΦΗ", αφού σου στείλω ένα επιβεβαιωτικό, θα γίνει οριστική διαγραφή από την

λίστα των αποδεκτών.

Την ηλεκτρονική σου διεύθυνση αν δεν είναι κάπου δημόσια καταχωρημένη από όπου την αντέγραψα, πιθανότατα θα περιλαμβανόταν σε αποδέκτες κάποιου ομαδικού μηνύματος που έλαβα παλιότερα, χωρίς κανένα άλλο στοιχείο προσωπικού χαρακτήρα.

Αν συμφωνείς με τα μηνύματα αυτά προωθείστε τα σε φίλους και γνωστούς ή στείλτε μας τα email τους για να τα στείλω εγώ. Και έτσι μπορεί να σπάσει η βαριά σιωπή των 1.700 χρόνων που τραυμάτισε βαριά τον Ελληνοκλασσικό πολιτισμό-ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ και μαζί με αυτόν και το κοινό συμφέρον των ανθρώπων.

Μια απλή ματιά στις διάφορες χώρες του κόσμου και ιδίως σε αυτές με παρόμοιες αντικειμενικές προϋποθέσεις (όπως φυσικό πλούτο, γεωγραφική θέση κλπ), και ειδικά της Ευρώπης, ακόμη και μέσα στο ίδιο κράτος από περιοχή σε περιοχή, δείχνει ότι όσο

περισσότερο θρησκόληπτοι είναι οι κάτοικοι ενός κράτους, δηλαδή όσο πιο μακριά είναι από τον επιστημονικό ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟ, τόσο πιο καθυστερημένο είναι το κράτος αυτό κοινωνικά, πολιτισμικά, πολιτικά, οικονομικά κλπ, γιατί η θρησκοληψία που κατοχυρώνει και διαιωνίζει τα προνόμια του ιερατείου και που γιαυτό τα διάφορα ιερατεία την υποδαυλίζουν, παράγει ανθρώπους αδιάφορους ή και εχθρικούς προς την επιστημονική γνώση και την πρόοδο. Παράγει ακόμη ανασφαλή άτομα που ένα σημαντικό μέρος της συνείδησής τους απασχολείται μόνιμα από την επιθυμία τους να κερδίσουν την εύνοια του προστάτη θεού, μέσω φυσικά του ιδιοτελούς ιερατείου που υποδαυλίζει αυτόν τον φόβο, για να έχουν μόνιμα ανάγκη την "μεσολάβησή" του. Με την ταύτιση κράτους εκκλησίας, οδηγεί σε ένα μεγάλο τμήμα της, από τα παιδικά ακόμη χρόνια του να υποκρίνεται ότι πιστεύει, ώστε να αποφύγει τις όποιες συνέπειες, αλλά έτσι διαπαιδαγωγείται στην ιδιοτέλεια, που ανοίγει και την λεωφόρο της διαφθοράς.

Τα αποστελλόμενα μηνύματα κατά καιρούς υπηρετούν και αυτόν τον σκοπό, κριτικάροντας τον θρησκευτικό παραλογισμό .

Παραμένω πάντα προσηλωμένος στο "ενδέχεται και άλλως έχειν"(=μπορεί να έχουν τα πράγματα και διαφορετικά από ότι νομίζω), γιαυτό κάθε σοβαρή κριτική για τα μήνυμα μου, είναι καλοδεχούμενη.

Οδυσσέας Επικουρίδης

epikouros2000@freemail.gr, epikouros2004@gmail.com

Μαθηματικός- εκπαιδευτικός

Το παρακάτω βιβλίο 777 σελίδων κατεβαίνει σε αρχείο pdf από τον σύνδεσμο: http://www.roussos.hellasforever.gr/biblio.pdf

ΑΡΘΡΑ ΚΑΙ ΜΕΛΕΤΑΙ

ΕΠΙ ΤΟΥ

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ

ΥΠΟ ΤΟΥ

ΔΙΔΑΚΤΟΡΟΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΟΥ Μ. ΡΟΥΣΣΟΥ

TWIN CITIES (MINNEAPOLISSAINT PAUL), MINNESOTA, USA

2009


ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ιωάννης, Νεοκλής Φιλάδελφος, Μάρκου Ρούσσος

Γεννήθηκε στο χωριό Κατάπολα της νήσου Αμοργού την 5-11-1954.

Έκτο παιδί εννεαμελούς, απόρου, αγροτικής οικογενείας. Το οικογενειακό, συγγενικό, σχολικό και κοινωνικό περιβάλλον της παιδι­κής ηλικίας του, παρ’ όλες τις αντιφάσεις του, ήταν εξαιρετικά θρησκόληπτο. Μέσα σ’ αυτό ανετράφει σαν κα­λός, πιστός, χρισ­τιανός ο οποίος ποτέ δεν απουσίαζε από τις χριστιανικές, λει­τουργίες, εορτές, μερικές φορές τους εσπερινούς, κλπ. Μάλιστα δε σε μια πε­ρίο­δο της παι­δικής του ηλικίας σκεπτόταν να γίνει παπάς γιατί νόμιζε ότι έτσι θα κέρδιζε σίγουρα την βασιλεία των ουρανών.

Στο δημοτικό σχολείο και το τότε εξατάξιο γυμνάσιο ήταν λίαν καλός έως άριστος μαθητής σε όλα τα μαθήματα, αλλά με ιδιαίτερη κλίση και αφοσίωση στα φυσικομαθηματικά. Τον Σεπτέμβριο του 1972 εισήχθη στην Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών μεταξύ των πρώτων. Τον Σεπτέμβριο του 1977 άρχισε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της πολι­τείας Minnesota των Η.Π.Α., λαβών πλήρη υποτροφία εξ’ αυτού του Πανεπι­στη­μί­ου. Από εκεί έλα­βε διπλώματα Masters και διδακτορικού (Ph.D.) στα μαθηματικά.

Εδίδαξε μαθηματικά ως βοηθός και λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της πολι­τείας Minnesota και ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νοτίου Alabama. Από το 1990 μέχρι και σήμερα (2009) είναι τακτικός καθηγητής των μαθηματικών στο Πανε­πι­στή­μιο Hamline της Πολιτείας Minnesota.

Ανάμεσα στα πολλά και διάφορα πέραν των μαθηματικών ενδιαφέροντά του ήταν πάντοτε η ιστορία και η θεολογία. Έτσι λοιπόν από το 1992 αποφάσισε να με­λετήσει ενδελεχώς και επισταμένως την Εβραιοχριστιανική Βίβλο, την Χρι­στιανική θεολογία, κατήχηση, δογματική και ιστορία για να δώσει απαντήσεις στις πάμπολλες απορίες επί του Χριστιανισμού, τις οποί­ες δι­α­τηρούσε παιδιόθεν, και να ελέγξει τις ανεπαρκείς, μη ικανοποιητικές και πολλές φορές σκόπιμες και ψεύ­τικες απαν­τή­σεις πολλών θεολόγων. Η απάντηση που βρήκε κατόπιν εκτετα­μένης, αμε­ρολή­π­του και αντικειμενικής μελέτης συνοψί­ζεται ως εξής:

«Ιστορικώς ο Χριστιανισμός ήταν η μεγαλύτερη συμφορά που συνέβη μέχρις στιγ­­μής στην ιστορία του ανθρώπου. Το χειρότερο κακό και η πιο φρικιαστική μάστιγα που στηρίζεται σε ένα φρικώδες, ανόητο και άχρηστο βιβλίο, την Εβ­ραιοχριστιανική Βίβλο. Εκτός από ολίγες γνωστές ηθικές εντολές, τις οποίες επανέλαβε, (για να εί­μαστε πιο ακριβείς, αντέγραψε, χωρίς να αναφέρει την πη­γή,) η θεολογία του είναι, πλα­σ­τή, τεχνητή, αντι­φατική, ανόητη και λανθασμέ­νη. Άκρως επι­κίνδυνη και κατα­στρο­φική τόσο για το άτομο ως μονάδα όσο και για την κοι­νωνία ως σύ­νολο! Ο Ιησούς Χρι­σ­τός των Ευαγγελίων και του Παύ­λου απο­δει­κ­νύεται πλήρως διά των κριτηρίων της ιστο­ρικής επιστήμης ότι εί­ναι μια αλλο­πρόσαλλη και αντι­φα­τική μυθολογία!».

Έτσι, αποφάσισε να δημοσιεύει μελέτες επί χριστιανικών ιστορικών και θε­ο­λο­γι­κών θεμάτων και ζητημάτων. Τα άρθρα του τα δημοσιεύει στην Ελληνική και την Αγγλική για να αφυπνίσει το χριστιανικό ποίμνιο κατά δύναμη. Ακόμα, δίπλα στο βαπτιστικό Εβραιο-χριστιανικό όνομα Ιωάννης, το οποίο του εδόθη χωρίς να τον ρωτήσουν όταν ήταν δύο μηνών, παραθέτει το Ελληνικό όνομα Νε­οκλής Φι­λά­δελφος για να υπενθυμίζει σε όλους το φρικτό ιστορικό γεγονός ότι ο Χρι­στι­α­νι­σ­μός κατέστρεψε τον Ελληνισμό, παρά τα φούμαρα της χριστιανι­κής προ­πα­γάν­δας, και ακόμα ότι η Νέα Ελλάς χρειάζεται "Νέο Κλέος", "Φιλία" και "Αδελφό­τητα".

Όσο για τους Χριστιανούς θεολόγους και ανωνύμους απολογητές που τον γνωρίζουν είτε προσωπικώς είτε διά μέσου των γραπτών του, δεν φο­βούνται τον διάλογο μαζί του, διότι ποτέ τους δεν τον κάνουν!



Δεν υπάρχουν σχόλια: